Ο φάρος της Αλεξανδρούπολης: μια σύντομη ιστορία
Χτισμένο το 1880, το πιο φωτογραφημένο αξιοθέατο της πόλης εξακολουθεί να οδηγεί τα πλοία από το Θρακικό Πέλαγος.
Πριν γίνει Αλεξανδρούπολη, η πόλη ήταν ένα μικρό οθωμανικό ψαροχώρι με το όνομα Δεδέαγατς. Ο φάρος — που ολοκληρώθηκε το 1880 από Γάλλους μηχανικούς — προηγείται των περισσότερων κτιρίων γύρω του και, με ύψος πάνω από 32 μέτρα, παραμένει ο ψηλότερος φάρος στην Ελλάδα.
Χτίστηκε για να σηματοδοτεί την προσέγγιση σε μια πόλη που γινόταν σημαντικός σιδηροδρομικός και λιμενικός κόμβος, καθώς το οθωμανικό σιδηροδρομικό δίκτυο έφτανε στην ακτή εδώ. Ο πύργος επέζησε δύο παγκόσμιους πολέμους και αρκετές αλλαγές κυριαρχίας ανάμεσα σε αυτοκρατορίες και κράτη, προτού η πόλη εγκατασταθεί στη σύγχρονη Ελλάδα.
Σήμερα το φως εξακολουθεί να λειτουργεί, αυτοματοποιημένο, οδηγώντας πλοία και ψαράδικα πέρα από τα ρηχά. Η πλατεία γύρω από τη βάση του — που επιστρώθηκε με μάρμαρο τα τελευταία χρόνια — είναι το ανεπίσημο σαλόνι της πόλης: οι ντόπιοι συναντιούνται εδώ το βράδυ, και κάθε ηλιοβασίλεμα τραβά ένα μικρό, ανεπίσημο κοινό.
Η πρόσβαση ως τη βάση είναι δωρεάν, αν και ο ίδιος ο πύργος δεν είναι ανοιχτός για ανάβαση. Οι καλύτερες φωτογραφίες βγαίνουν από την παραλιακή αμέσως μετά την ανατολή ή την ώρα πριν από τη δύση, όταν ο χαμηλός ήλιος κάνει την ανοιχτόχρωμη πέτρα να λάμπει χρυσή.
